angunhalil @ gmail.com

Bazı değerler vardır unutulmaz. Yıllar geçse de ilçemiz adına bıraktığı izler ve sosyal hayatları ile anılırlar. 1936/1937 Esat Onat ile başlayıp enson hatırladıklarım, aklıma ilk gelenler Osman Nuri Çobanoğlu, 1982/1984, Bestami Alkan 1988/1990, İsmail FIRAT 1990 /1992, Nevzat Taşdan 1994 /1996, Kubilay Ant 2000/2002, Mustafa Gündüz 2008/2010, Abdulhalim Can 2010/2013, İhsan Emre Aydın 2018/2021 isimleri zikredildiğinde '' Efsane Kaymakam '' ''İdealist Kaymakam'' deriz
Saydıklarım sosyal kişilikleri ve ilçeye kazandırdıkları ile sonraları için braktıkları eserler ile anarız. İlçemiz sorunlarının çözüm noktasında zaman zaman halkımızdan önde gelenleri ziyaret etmekte onlarla fikir alışverişinde bulunmakta ilçemizin gelişmesi noktasında dertlerimizi dert edinerek çözümler aramaktaydılar.
Aktif kişilikleri, vazifelerine önem veren, doğru olanı yapmaya çalışan titiz birer AMİR… Kısaca Kurtalan ile ilgili sorunlara sahip çıkan değerli birer görev insanıydılar.
Güzel ilçemiz gelişmeye çok müsait görüntüsünde olmasına rağmen benim tespitlerime göre istediğimiz düzeyde gelişmeyi yapamamaktayız. Yöneticilerimiz halktan kopuk olmamalı halkla iç içe ilçemiz dertleriyle yoğrularak hizmet edebilmeli. 'Devlete kin yakışmaz, biz bu cumhuriyeti kanla kurduk ama, insanla büyüteceğiz. Ben bunu Gazi'den öğrendim.' Merhum İsmet İnönü'nün sözünden dersler çıkarmalı.
Yaşanılmış bir olay dilden dile anlatılır...
Genç Kaymakam, yeni atandığı ilçeye bakmaya gitti. İlçeyi kendi başına gezdikten sonra, ara sokakta gördüğü çay ocağında, bir bardak çay içeyim diye oturdu.
O anda 12-13 yaşlarında bir çocuk, ''amca boyayayım mı ? dedi...
Ayakkabısı boyalı olmasına rağmen, çocuğu kırmamak için ''Tamam gel boya'' dedi.
Bu arada ''İyi boyarsan sana istediğin paranın iki katını veririm'' deyince, o çocuk:
"Ben hep aynı boyarım" dedi..!
Kaymakam, "nasıl yani?" deyince;
- Öğretmenimiz: ''Çocuklar, ne iş yaparsanız yapın ama herkese AYNI YAPIN. Ayrım yapmayın" diye tembih etti.
Ben de bu parayla hasta anneme ilaç alacam, sana ayrım yaparsam o ilacın annemin hastalığına şifası olmaz..!
Genç Kaymakam, hayatının en iyi dersini almıştı... Ağlamamak için kendini zor tuttu.
Boyacı çocuğa cebindeki en büyük parayı verirken, bir de kartını verdi.
Babası olmayan ve hem okuyan hem de hasta annesine bakmaya çalışan çocuğa ilgilenme sözü verdi...
Çocuğa o dürüstlüğü aşılayan öğretmenini de ziyaret ederek, ilçe de görev yaptığı sürece ilgi gösterdi.
Boyacı çocuktan duyduğu "BİZDE HERKESE AYNI OLUR" cümlesini meslek hayatında unutmamak ve hep uygulamak için makamında masasında bulunan isimliğinin arkasına yazdırdı...
Eksikliklerimiz o kadar çok ki! Köseler yetmez kitaplar yazılması lazım konu ile ilgili ikici yazımda buluşmak dileği ile...