İnsana her şeyden önce insanlık yakışır. İyilik yakışır, dürüstlük yakışır, ahlaklı olmak yakışır. Karakterli bir duruş, vicdanlı bir yürek, adaletli bir davranış yakışır. Makamın, mevkinin, zenginliğin ve gücün değil; insan olmanın onuru yakışır.
İnsana hakka ve hukuka saygı duymak, başkasının özgürlüğünü kendi özgürlüğü kadar değerli görmek yakışır. Demokrat olmak, farklı düşüncelere tahammül etmek, ötekileştirmeden sevebilmek yakışır. Çünkü insanı değerli kılan, neye sahip olduğu değil, nasıl bir insan olduğudur.
İnsana kibir değil tevazu, kin değil merhamet, nefret değil sevgi yakışır. Güçlünün karşısında eğilmek değil, haksızlığın karşısında dik durmak yakışır. Çıkarı için eğilip bükülmek değil, inandığı değerlerin arkasında durmak yakışır.
İnsana vefa yakışır. Birlikte yürüdüğü insanları unutmamak, kendisine yapılan iyiliği hatırlamak, zor günlerde dostunun yanında olmak yakışır. Çünkü vefa, insanın geçmişine duyduğu saygı, geleceğine bıraktığı en güzel mirastır.
Aristoteles'e göre insana en çok yakışan şey, potansiyelini en üst düzeyde kullanması ve erdemli bir yaşam sürmesidir. İnsanı hayvandan ayıran en temel özellik akıl olduğu için, akla uygun ve ölçülü yaşamak insanın şanındandır.
İnsana sevmek yakışır. Bir çocuğun gülüşünde mutluluğu, bir yaşlının duasında huzuru, bir mazlumun gözyaşında insanlığın sorumluluğunu görebilmek yakışır. Başkasının acısına kayıtsız kalmamak, bir gönüle dokunabilmek yakışır.İnsan’a birde aşk yakışır.
Ahmet Telli’nin dizeleri insana yakışan güzellikleri ne kadar anlamlı yazmış.
İnsana en çok şiir yakışıyor,
Sonra yeryüzüne yağmur,
Gökyüzüne mavi…
Ve en çok insana vefa yakışıyor,
Yüreğe sevda,
Gözlere haya…
Ve en çok yaşamak yakışıyor,
İnsanca, sevdaca, duruca.
Ne güzel anlatmış şair ! Aslında insan olmanın bütün inceliği bu dizelerde saklı. Şiir gibi bir yürek, yağmur gibi bereketli bir iyilik, gökyüzü kadar geniş bir vicdan ve vefa ile yoğrulmuş bir karakter…
Unutmayalım ki insan olmak yalnızca dünyaya gelmek değil, insanlığın değerlerini yaşamaktır. Bir insanın ardından makamı, serveti ya da gücü değil; bıraktığı iyilikler, dokunduğu hayatlar ve gönüllerde kazandığı yeri hatırlanır.
Dünya zaten yeterince kötülük, haksızlık ve çıkar ilişkisiyle dolu. Bize düşen, bu dünyaya biraz daha iyilik, biraz daha sevgi, biraz daha adalet ve vicdan katabilmektir.
Dünyayı yaşanılır kılmak bir insanlık görevidir.
Çünkü insana en çok insanlık yakışır. İnsanca yaşamak, sevdaca sevmek, dürüstçe durmak ve vefayla hatırlanmak yakışır.İnsan’a insan olmak yakışır.İnsan olan kendine yakışanı yapar.

Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir